Orson Scott Card" Gra Endera"

Bardzo dobra książka o trudnych relacjach rodzinnych, rozwoju dziecka (które musi szybko  dorosnąć), o konsekwencjach bycia geniuszem i samotności, o nieuniknionych wojnach, o relacjach z tymi, którzy odeszli i o miłości. Ocena: 5/6.

Maszyna, która się uczy, uczy także człowieka

Pojedynek w Go pomiędzy człowiekiem a maszyną: maszyna wygrywa

'Machine Changes Human

As he (Lee Sedol) played match after match with AlphaGo over the past five months, he watched the machine improve. But he also watched himself improve. The experience has, quite literally, changed the way he views the game. When he first played the Google machine, he was ranked 633rd in the world. Now, he is up into the 300s. In the months since October, AlphaGo has taught him, a human, to be a better player. He sees things he didn’t see before. And that makes him happy. “So beautiful,” he says. “So beautiful.”'

---
"The Sadness and Beauty of Watching Google’s AI Play Go", Wired, http://www.wired.com/2016/03/sadness-beauty-watching-googles-ai-play-go/

Pieśń Doświadczenia naprzeciw Pieśni Niewinności

Nie przypadkiem na demonstracje KOD-u chadza głównie starsze pokolenie: ludzie, którzy nierzadko ostatnio widzieli się przy okazji studenckich protestów w latach 80. To generacja "Solidarności", która - z mniejszym bądź większym oporem, ale w końcu - przełknęła kompromis okrągłostołowy, zaakceptowała "kierunek przemian" i uważa, że "coś nam się w okresie transformacji udało": Polska przyjęła instytucje demokracji liberalnej i stała się pełnoprawną członkinią Unii Europejskiej. Ta generacja zna PRL z autopsji i wie, że ówczesne roczniki statystyczne, które dowodziły, że Polska to pierwsza potęga gospodarcza świata, a dziś wracają jako autorytet w młodolewicowej ekonomii, najzwyczajniej kłamały.

Mówiąc Williamem Blakiem: to Pieśń Doświadczenia stająca naprzeciw Pieśni Niewinności. Mało wśród nas, sympatyków KOD-u, nieskalanych "pięknych dusz"; przeważa poczucie, nie zawsze przyjemne, że bronimy kompromisu, który w różnych punktach faktycznie okazał się dość zgniły. Wielu z nas przez lata krytykowało plan Balcerowicza, zaniedbania na polu socjalnym, kurczenie się państwa, obojętność wobec problemów prekariatu. A jednak kiedy do władzy doszedł PiS, jesteśmy gotowi bronić tego, co uznajemy za dobre: wszystkich tych posunięć, dzięki którym udało nam się wyjść z mroków PRL-u. To jest nasz Egipt, do którego za nic nie chcemy wracać.

---
Agata Bielik-Robson "Dlaczego Razem zezuje na prawo", Gazeta Wyborcza, 20-21.02.2016 r.

Zagubione dziewczyny

Dziewczyny z krajów byłego bloku wschodniego to bardzo delikatne istoty. Sześć z siedmiu krajów o najwyższym współczynniku samobójstw wśród młodych kobiet to właśnie byłe republiki radzieckie. Na tej liście Rosja jest szósta, a Kazachstan drugi. Émile Durkheim pisał kiedyś o tym, że wirus samobójstwa pojawia się w momentach kryzysów cywilizacyjnych – gdy rodzice nie mają żadnej tradycji, w której mogliby osadzić swe dzieci, ani żadnego systemu wartości, który mogliby im przekazać. Chodzi o to, że w takich sytuacjach brakuje głęboko zakorzenionej ideologii, która dałaby im wsparcie w chwilach stresu. Drugą stroną triumfującego cynizmu i ideologii nieustającej przemiany okazuje się rozpacz.

---
Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja", Wydawnictwo Czarne, 2015.

Samotność

Vanessa Ives: I think, Mr. Gray, there are, um, tremors around us. Like the vibrations of a note of music... hidden music. Some might be more attuned to them than others. What do those people do, those who have been chosen?

Dorian Grey: They endure uniqueness.

Vanessa Ives: (Chuckles) To be alien. To be disenfranchised from those around you. Is that not a dreadful curse?

Dorian Grey: To be different. To be powerful. Is that not a divine gift?

Vanessa Ives: To be alone.

Dorian Grey: To be seeking.

Vanessa Ives: What?

Dorian Grey: Another.

Vanessa Ives: Like you.

Dorian Grey: Who shares your rarity.

Vanessa Ives: Then you are no longer unique.

Dorian Grey: Nor are you alone.

Vanessa Ives i Dorian Grey

- - -
Penny Dreadful, "What Death Can Join Together", Directed by Coky Giedroyc, 2014

Subtelny autorytaryzm

W kraju, który obejmuje dziewięć stref czasowych i zajmuje jedną szóstą powierzchni lądów, gdzie odcięte od świata wioski, w których ludzie wciąż czerpią wodę z drewnianych studni, współistnieją z mieniącymi się błękitnym szkłem i stalą wieżowcami nowej Moskwy, jedyną spajającą siłę stanowi telewizja. To ona jest najważniejszym narzędziem nowego typu autorytaryzmu, dużo subtelniejszego niż jego dwudziestowieczne odmiany.

Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja" - okładka

---
Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja", Wydawnictwo Czarne, 2015.

Deklaracje a porażka

Ludzie unikają deklaracji, bo te są weryfikowalne, a wielu nie ma w sobie dość pokory, by uznać porażkę.

---
Jarosław Żeliński w: komentarze do artykułu "Strategia, model biznesowy, architektura korporacyjna – jak to powiązać?", Andrzej Sobczak

Małe odstępstwo do pełnej spójności

Why not be inconsistent in at least one aspect of a language which is all about consistency?
— Guus Schreiber, Why OWL and not WOL?

The natural initialism for Web Ontology Language would be WOL instead of OWL. Although the character Owl from Winnie-the-Pooh wrote his name WOL, the acronym OWL was proposed without reference to that character, as an easily pronounced acronym that would yield good logos, suggest wisdom, and honor William A. Martin's One World Languageknowledge representation project from the 1970s.

---

Web Ontology Language, http://en.m.wikipedia.org/wiki/Web_Ontology_Language

Kawa o poranku

Abe Sapien: It's just that it's early morning.

Liz Sherman: Everything's a little disturbing before the first cup of coffee.

Abe Sapien and Liz Sherman talking.

- - -
"B.P.R.D.: Plague of Frogs Collection, Vol. 1", by Mike Mignola (Author), Guy Davis (Artist), Dark Horse Books, 2011

Poseł i hycel szanują naukę

W moim kraju nauka obchodzi wszystkich. Nawet hycle i posłowie ją szanują. A tu u Was jest za mało ludzi, którzy chcą wiedzieć więcej. O wiele za mało. (...) Ludzie lubią to, co im nauka daje, ale nie pytania, które stawia. Nie lubią, jak zmusza się ich do myślenia.

Pan Rzykruski

---
Pan Przykruski w: Tim Burton "Frankenweenie" (2012)