Ostatni wynalazek człowieka: „Zdefiniujmy maszynę ultrainteligentną jako maszynę, która dalece przewyższa na polu wszelkich aktywności intelektualnych dowolnego, choćby najinteligentniejszego człowieka. Ponieważ projektowanie maszyn jest jedną z tych aktywności intelektualnych, maszyna ultrainteligentna potrafi projektować jeszcze lepsze maszyny; dojdzie zatem bez wątpienia do „eksplozji inteligencji”, w wyniku której inteligencja człowieka pozostanie daleko w tyle. A zatem pierwsza maszyna ultrainteligentna będzie ostatnim wynalazkiem, którego człowiek kiedykolwiek dokona — zakładając, że maszyna ta okaże się wystarczająco potulna, by powiedzieć nam, jak ją utrzymać pod kontrolą”, Irvin John Good (1965)
Swoją drogą myślę, że rozwój AI będzie przebiegał inaczej: 1) najpierw systemy słabej AI wspomagające człowieka w czasie rzeczywistym (np. smartglasses), 2) następnie integracja AI w ludzkim ciałem (cyborgizacja), 3) przeniesienie ludzkiej inteligencji in silico i pełna integracja z AI.
W ostatnim kroku nie będzie różnicy pomiędzy człowiekiem a AI, więc nie będzie heterogenicznego przeciwstawienia człowiek <-> maszyna. Nie usuwa to perspektywy konfliktu, ale będzie to konflikt pomiędzy różnymi "hybrydowymi istnieniami" (analogiczny do obecnych konfliktów między ludźmi).->
poniedziałek, 24 lutego 2020
poniedziałek, 29 października 2018
Review: Groza jest święta
Groza jest święta by Mikołaj Kołyszko
My rating: 4 of 5 stars
Interesująca książka porównująca odczucia religijne (numinotyczne) do odczuć związanych z obcowaniem z grozą. Ponadto ciekawie wykazuje popularność mitologii lovecraftowskiej jako - z jednej strony - wpisującej się w klasyczną strukturę mitu, a z drugiej - opierającej się na bardzo dużym docenieniu nauki.
View all my reviews
My rating: 4 of 5 stars
Interesująca książka porównująca odczucia religijne (numinotyczne) do odczuć związanych z obcowaniem z grozą. Ponadto ciekawie wykazuje popularność mitologii lovecraftowskiej jako - z jednej strony - wpisującej się w klasyczną strukturę mitu, a z drugiej - opierającej się na bardzo dużym docenieniu nauki.
View all my reviews
środa, 4 lipca 2018
Review: Wolność & Dyscyplina – IX Forum Tato.Net
My rating: 4 of 5 stars
Nagrania z konferencji poruszają sprawy istotne dla świadomego i zaangażowanego ojcostwa. Nie ze wszystkim trzeba się zgadzać, ale wystąpienia z pewnością inspirują do rozwoju osobistego i rodzinnego. Konferencja Tato.net to świetna inicjatywa!
View all my reviews
środa, 6 czerwca 2018
Review: Metro 2034
Metro 2034 by Dmitry GlukhovskyMy rating: 5 of 5 stars
Przede wszystkim jest to powieść psychologiczna, dla której środowisko postapokaliptyczne (postapo) jest dobrze dobranym tłem. Zarówno psychologicznie, jak i literacko, autor wzbija się na wyżyny. Wiarygodność motywów działania oraz bogactwo marzeń postaci daje czytelnikowi dużo satysfakcji z lektury. Opis świata jest w pełni plastyczny i pobudza wyobraźnię, także przez adekwatnie dobrane metafory. Przy okazji pojawiają się ciekawe watki kryminalne. Dmitry Glukhovsky opanował operowanie słowem w stopniu mistrzowskim! Zachwycające kunsztem przedstawienie wspomnień bohaterów sprzed atomowej apokalipsy czy opis początków pierwszej, trudnej i gorzkiej miłości sprawiają, że naprawdę można się wzruszyć. Wiarygodnie została także oddana specyfika „rosyjskiej duszy”.
Wyrażam podziw dla tłumacza za oddanie tekstu książki przepiękną polszczyzną. Interpretacja aktorska pana Gosztyły jest na najwyższym możliwym poziomie. Lektor intonacją i interpretacją zadbał o to, aby każda postać miała swoją specyfikę wypowiedzi.
View all my reviews
poniedziałek, 5 marca 2018
niedziela, 13 marca 2016
Maszyna, która się uczy, uczy także człowieka
Pojedynek w Go pomiędzy człowiekiem a maszyną: maszyna wygrywa
'Machine Changes Human
As he (Lee Sedol) played match after match with AlphaGo over the past five months, he watched the machine improve. But he also watched himself improve. The experience has, quite literally, changed the way he views the game. When he first played the Google machine, he was ranked 633rd in the world. Now, he is up into the 300s. In the months since October, AlphaGo has taught him, a human, to be a better player. He sees things he didn’t see before. And that makes him happy. “So beautiful,” he says. “So beautiful.”'
---
"The Sadness and Beauty of Watching Google’s AI Play Go", Wired, http://www.wired.com/2016/03/sadness-beauty-watching-googles-ai-play-go/
'Machine Changes Human
As he (Lee Sedol) played match after match with AlphaGo over the past five months, he watched the machine improve. But he also watched himself improve. The experience has, quite literally, changed the way he views the game. When he first played the Google machine, he was ranked 633rd in the world. Now, he is up into the 300s. In the months since October, AlphaGo has taught him, a human, to be a better player. He sees things he didn’t see before. And that makes him happy. “So beautiful,” he says. “So beautiful.”'
---
"The Sadness and Beauty of Watching Google’s AI Play Go", Wired, http://www.wired.com/2016/03/sadness-beauty-watching-googles-ai-play-go/
niedziela, 21 lutego 2016
Pieśń Doświadczenia naprzeciw Pieśni Niewinności
Nie przypadkiem na demonstracje KOD-u chadza głównie starsze pokolenie: ludzie, którzy nierzadko ostatnio widzieli się przy okazji studenckich protestów w latach 80. To generacja "Solidarności", która - z mniejszym bądź większym oporem, ale w końcu - przełknęła kompromis okrągłostołowy, zaakceptowała "kierunek przemian" i uważa, że "coś nam się w okresie transformacji udało": Polska przyjęła instytucje demokracji liberalnej i stała się pełnoprawną członkinią Unii Europejskiej. Ta generacja zna PRL z autopsji i wie, że ówczesne roczniki statystyczne, które dowodziły, że Polska to pierwsza potęga gospodarcza świata, a dziś wracają jako autorytet w młodolewicowej ekonomii, najzwyczajniej kłamały.
Mówiąc Williamem Blakiem: to Pieśń Doświadczenia stająca naprzeciw Pieśni Niewinności. Mało wśród nas, sympatyków KOD-u, nieskalanych "pięknych dusz"; przeważa poczucie, nie zawsze przyjemne, że bronimy kompromisu, który w różnych punktach faktycznie okazał się dość zgniły. Wielu z nas przez lata krytykowało plan Balcerowicza, zaniedbania na polu socjalnym, kurczenie się państwa, obojętność wobec problemów prekariatu. A jednak kiedy do władzy doszedł PiS, jesteśmy gotowi bronić tego, co uznajemy za dobre: wszystkich tych posunięć, dzięki którym udało nam się wyjść z mroków PRL-u. To jest nasz Egipt, do którego za nic nie chcemy wracać.
---
Agata Bielik-Robson "Dlaczego Razem zezuje na prawo", Gazeta Wyborcza, 20-21.02.2016 r.
Mówiąc Williamem Blakiem: to Pieśń Doświadczenia stająca naprzeciw Pieśni Niewinności. Mało wśród nas, sympatyków KOD-u, nieskalanych "pięknych dusz"; przeważa poczucie, nie zawsze przyjemne, że bronimy kompromisu, który w różnych punktach faktycznie okazał się dość zgniły. Wielu z nas przez lata krytykowało plan Balcerowicza, zaniedbania na polu socjalnym, kurczenie się państwa, obojętność wobec problemów prekariatu. A jednak kiedy do władzy doszedł PiS, jesteśmy gotowi bronić tego, co uznajemy za dobre: wszystkich tych posunięć, dzięki którym udało nam się wyjść z mroków PRL-u. To jest nasz Egipt, do którego za nic nie chcemy wracać.
---
Agata Bielik-Robson "Dlaczego Razem zezuje na prawo", Gazeta Wyborcza, 20-21.02.2016 r.
niedziela, 27 grudnia 2015
Zagubione dziewczyny
Dziewczyny z krajów byłego bloku wschodniego to bardzo delikatne istoty. Sześć z siedmiu krajów o najwyższym współczynniku samobójstw wśród młodych kobiet to właśnie byłe republiki radzieckie. Na tej liście Rosja jest szósta, a Kazachstan drugi. Émile Durkheim pisał kiedyś o tym, że wirus samobójstwa pojawia się w momentach kryzysów cywilizacyjnych – gdy rodzice nie mają żadnej tradycji, w której mogliby osadzić swe dzieci, ani żadnego systemu wartości, który mogliby im przekazać. Chodzi o to, że w takich sytuacjach brakuje głęboko zakorzenionej ideologii, która dałaby im wsparcie w chwilach stresu. Drugą stroną triumfującego cynizmu i ideologii nieustającej przemiany okazuje się rozpacz.
---
Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja", Wydawnictwo Czarne, 2015.
---
Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja", Wydawnictwo Czarne, 2015.
niedziela, 6 grudnia 2015
Samotność
Vanessa Ives: I think, Mr. Gray, there are, um, tremors around us. Like the vibrations of a note of music... hidden music. Some might be more attuned to them than others. What do those people do, those who have been chosen?
- - -
Penny Dreadful, "What Death Can Join Together", Directed by Coky Giedroyc, 2014
Dorian Grey: They endure uniqueness.
Vanessa Ives: (Chuckles) To be alien. To be disenfranchised from those around you. Is that not a dreadful curse?
Dorian Grey: To be different. To be powerful. Is that not a divine gift?
Vanessa Ives: To be alone.
Vanessa Ives: (Chuckles) To be alien. To be disenfranchised from those around you. Is that not a dreadful curse?
Dorian Grey: To be different. To be powerful. Is that not a divine gift?
Vanessa Ives: To be alone.
Dorian Grey: To be seeking.
Vanessa Ives: What?
Dorian Grey: Another.
Dorian Grey: Another.
Vanessa Ives: Like you.
Dorian Grey: Who shares your rarity.
Vanessa Ives: Then you are no longer unique.
Dorian Grey: Nor are you alone.
Dorian Grey: Who shares your rarity.
Vanessa Ives: Then you are no longer unique.
Dorian Grey: Nor are you alone.
![]() |
| Vanessa Ives i Dorian Grey |
Penny Dreadful, "What Death Can Join Together", Directed by Coky Giedroyc, 2014
czwartek, 1 października 2015
Subtelny autorytaryzm
W kraju, który obejmuje dziewięć stref czasowych i zajmuje jedną szóstą powierzchni lądów, gdzie odcięte od świata wioski, w których ludzie wciąż czerpią wodę z drewnianych studni, współistnieją z mieniącymi się błękitnym szkłem i stalą wieżowcami nowej Moskwy, jedyną spajającą siłę stanowi telewizja. To ona jest najważniejszym narzędziem nowego typu autorytaryzmu, dużo subtelniejszego niż jego dwudziestowieczne odmiany.
---
Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja", Wydawnictwo Czarne, 2015.
| Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja" - okładka |
---
Peter Pomerantsev "Jądro dziwności. Nowa Rosja", Wydawnictwo Czarne, 2015.
poniedziałek, 27 października 2014
Deklaracje a porażka
Ludzie unikają deklaracji, bo te są weryfikowalne, a wielu nie ma w sobie dość pokory, by uznać porażkę.
---
Jarosław Żeliński w: komentarze do artykułu "Strategia, model biznesowy, architektura korporacyjna – jak to powiązać?", Andrzej Sobczak
---
Jarosław Żeliński w: komentarze do artykułu "Strategia, model biznesowy, architektura korporacyjna – jak to powiązać?", Andrzej Sobczak
sobota, 2 sierpnia 2014
Małe odstępstwo do pełnej spójności
Why not be inconsistent in at least one aspect of a language which is all about consistency?
— Guus Schreiber, Why OWL and not WOL?
The natural initialism for Web Ontology Language would be WOL instead of OWL. Although the character Owl from Winnie-the-Pooh wrote his name WOL, the acronym OWL was proposed without reference to that character, as an easily pronounced acronym that would yield good logos, suggest wisdom, and honor William A. Martin's One World Languageknowledge representation project from the 1970s.
— Guus Schreiber, Why OWL and not WOL?
The natural initialism for Web Ontology Language would be WOL instead of OWL. Although the character Owl from Winnie-the-Pooh wrote his name WOL, the acronym OWL was proposed without reference to that character, as an easily pronounced acronym that would yield good logos, suggest wisdom, and honor William A. Martin's One World Languageknowledge representation project from the 1970s.
---
Web Ontology Language, http://en.m.wikipedia.org/wiki/Web_Ontology_Language
niedziela, 22 czerwca 2014
Kawa o poranku
niedziela, 1 czerwca 2014
Poseł i hycel szanują naukę
W moim kraju nauka obchodzi wszystkich. Nawet hycle i posłowie ją szanują. A tu u Was jest za mało ludzi, którzy chcą wiedzieć więcej. O wiele za mało. (...) Ludzie lubią to, co im nauka daje, ale nie pytania, które stawia. Nie lubią, jak zmusza się ich do myślenia.
środa, 7 maja 2014
Przerażająca dysjunkcja
Istnieją tylko dwie możliwości: albo jesteśmy sami we Wszechświecie, albo nie. Obie są równie przerażające.
Two possibilities exist: Either we are alone in the Universe or we are not. Both are equally terrifying.
Two possibilities exist: Either we are alone in the Universe or we are not. Both are equally terrifying.
---
Arthur C. Clarke, as quoted in "Visions: How Science Will Revolutionize the Twenty-First Century" (1999) by Michio Kaku, p. 295
piątek, 25 kwietnia 2014
Zbieranie wymagań jako sztuka stawiania właściwych pytań
The whole process of asking questions deserves its own treatment, but for now there are three things to think about when asking questions. First, you want the subject matter experts, or SMEs, as they are sometimes called, to tell stories of what they do. Then you want to ask them about anomalies: the unusual things that happen for better or for worse. Finally, you want to ask about risks and uncertainty: what are the situations where it is hard to tell what will happen next - and what happens next could have a profound effect on whether the situation ends badly or well.
---
Jeffrey M. Stanton "Introduction to data science", Syracuse University School of Information Studies, 2013.
---
Jeffrey M. Stanton "Introduction to data science", Syracuse University School of Information Studies, 2013.
czwartek, 20 marca 2014
Ukochani zmarli
Uruchomiono specjalne procedury w celu wyrównania spowodowanych wojną (II Wojną Światową - przyp. mój) ubytków w populacji męskiej.
Na przykład ustanowiono w Niemczech swoistą formę zaślubin z nieżyjącym już mężczyzną (Totenehe). Otóż jeśli kobieta potrafiła wykazać za pomocą listów, zeznań świadków czy innych dowodów — takich jak ciąża — że żołnierz, który stracił życie na froncie, zamierzał się z nią ożenić, zostawała z mocą wsteczną jego prawowitą małżonką. Dzięki temu przysługiwała jej, jako wdowie, renta, uznawano ślubne pochodzenie dziecka, a szansę kobiety na powtórne zamążpójście w przyszłości i urodzenie kolejnych dzieci dalece wzrastały.
W planach na okres powojenny przewidywano jeszcze bardziej radykalne rozwiązania, z którymi na razie się wstrzymywano z uwagi na ich potencjalny wpływ — w przypadku wprowadzenia ich jeszcze w czasie wojny — na morale ludności w kraju. Tak jak z systematycznym, masowym mordowaniem, które trzeba było odroczyć aż do wybuchu mających je zakamuflować działań wojennych. Trzeba było zaczekać również z drastyczną rewizją całej koncepcji małżeństwa — tym razem jednak do chwili zakończenia wojny. gdyż to właśnie zwycięstwo miało dodatkowo wzmocnić reżim i zwiększyć poparcie ludności dla jego polityki.
W planach na okres powojenny przewidywano jeszcze bardziej radykalne rozwiązania, z którymi na razie się wstrzymywano z uwagi na ich potencjalny wpływ — w przypadku wprowadzenia ich jeszcze w czasie wojny — na morale ludności w kraju. Tak jak z systematycznym, masowym mordowaniem, które trzeba było odroczyć aż do wybuchu mających je zakamuflować działań wojennych. Trzeba było zaczekać również z drastyczną rewizją całej koncepcji małżeństwa — tym razem jednak do chwili zakończenia wojny. gdyż to właśnie zwycięstwo miało dodatkowo wzmocnić reżim i zwiększyć poparcie ludności dla jego polityki.
| Weinberg G. L „Wizje zwycięstwa." |
- - -
Weinberg G. L „Wizje zwycięstwa. Nadzieje ośmiu przywódców z czasów drugiej wojny światowej”, s. 43, Książka i Wiedza, 2007.
Weinberg G. L „Wizje zwycięstwa. Nadzieje ośmiu przywódców z czasów drugiej wojny światowej”, s. 43, Książka i Wiedza, 2007.
czwartek, 6 marca 2014
Nie-śmiertelny?
wtorek, 4 marca 2014
Koncentracja na celach
W praktyce limit możliwości przywódców państw walczących w drugiej wojnie światowej wyznaczały zasoby ludzkie i materiałowe, które mieli do dyspozycji, oraz czynniki geograficzne, które często wykluczały daną opcję bądź sprawiały, że szczególnie nęcące stawało się inne rozwiązanie.
Uderzyło mnie to, jak dalece każdy z omawianych tu przywódców (Hitler, Mussolini, Tojo, Chiang Kai-shek, Stalin, Churchill, de Gaulle, Roosevelt - przyp. mój) skłaniał się ku założeniu, że panaceum na ograniczone zasoby ludzkie i materiałowe może być staranne planowanie, pomoc mocarstw sojuszniczych, a w ostatecznym rozrachunku - zwykła determinacja i siła woli. Formułowana niekiedy opinia, jakoby alianci wygrali wojnę po prostu dlatego, że mieli więcej żołnierzy, samolotów, okrętów i czołgów, wprawiłaby w zdumienie brytyjskich pilotów walczących w bitwie o Wielką Brytanię, czerwonoarmistów bijących się na ulicach Stalingradu czy marynarzy trzech amerykańskich lotniskowców, którzy musieli sobie radzić w czerwcu 1942 r. z sześcioma japońskimi lotniskowcami.
Uderzyło mnie to, jak dalece każdy z omawianych tu przywódców (Hitler, Mussolini, Tojo, Chiang Kai-shek, Stalin, Churchill, de Gaulle, Roosevelt - przyp. mój) skłaniał się ku założeniu, że panaceum na ograniczone zasoby ludzkie i materiałowe może być staranne planowanie, pomoc mocarstw sojuszniczych, a w ostatecznym rozrachunku - zwykła determinacja i siła woli. Formułowana niekiedy opinia, jakoby alianci wygrali wojnę po prostu dlatego, że mieli więcej żołnierzy, samolotów, okrętów i czołgów, wprawiłaby w zdumienie brytyjskich pilotów walczących w bitwie o Wielką Brytanię, czerwonoarmistów bijących się na ulicach Stalingradu czy marynarzy trzech amerykańskich lotniskowców, którzy musieli sobie radzić w czerwcu 1942 r. z sześcioma japońskimi lotniskowcami.
Kanał La Manche był tak samo szeroki i burzliwy dla Niemców, gdy odnosili największe zwycięstwa w 1940 r., jak dla aliantów, gdy w 1943 i 1944 r. planowali inwazję na północno-zachodnią Europę. Niewątpliwie trzeba było wówczas uwzględniać zarówno stan własnych zasobów, jak i uwarunkowania geograficzne; co tak zaciekawia, to fakt, że w obliczu pilnych wyzwań dramatycznej wojny wszyscy przywódcy koncentrowali się w pierwszej kolejności na przyświecających im celach, a następnie dokładali starań, by podporządkować tym celom tak posiadane zasoby, jak i strategiczne decyzje. To setki milionów zwykłych ludzi na całym globie walczyły, cierpiały, pracowały i ginęły na wojnie, i to właśnie ci ludzie musieli żyć - dostosowując się maksymalnie, na ile tylko pozwalały okoliczności - w powojennym świecie, w tak dużym stopniu urządzonym cudzymi rękami. Świat ten nie odpowiadał też bynajmniej dokładnie życzeniom czy oczekiwaniom opisywanych w tej książce przywódców (...).
- - -
Weinberg G. L „Wizje zwycięstwa. Nadzieje ośmiu przywódców z czasów drugiej wojny światowej”, Książka i Wiedza, 2007, ISBN: 978-83-05-13475-0.
- - -
Weinberg G. L „Wizje zwycięstwa. Nadzieje ośmiu przywódców z czasów drugiej wojny światowej”, Książka i Wiedza, 2007, ISBN: 978-83-05-13475-0.
sobota, 8 lutego 2014
Nie potęga czyni bohatera
The player characters are heroic not because of the tremendous powers they might or might not accumulate, but because of the terrible risks they take in the face of imminent death.
Subskrybuj:
Posty (Atom)








